Mae meteorites yn llosgi ac yn gwisgo allan yn yr atmosffer, ac mae eu siapiau'n gron a heb ymylon na chorneli.
Cratiau toddi: Mae pyllau o wahanol feintiau a distiau ar wyneb meteoria, hynny yw, pyllau erydu. Mae gan lawer o meteoria hefyd farciau aer bas a hir, a all gael eu gadael drwy g siedio mwynau sy'n toddi'n isel.
Cramen wedi'i toddi: Pan fydd meteoria yn pasio drwy'r atmosffer, mae'r tymheredd uchel iawn yn achosi i wyneb y meteoria ymddatod, gan gynhyrchu micron i haen fywiog ar lefel milimedr, a elwir yn greulon molten. Pan fydd meteoria yn bodoli ar yr wyneb ers amser maith, mae ei greulon molten yn hawdd ei hinio ac yn diflannu.
Difrifoldeb penodol: oherwydd bod meteoria yn cynnwys haearn a nickel, gall difrifoldeb penodol meteoria haearn gyrraedd 8, ac mae meteoria cerrig yn aml yn cynnwys 20 haearn a nickel, sy'n fwy na creigiau cyffredin. Fodd bynnag, ychydig iawn o meteoria cerrig sydd (fel crodrites carbonus, ac ati) am nad ydynt yn cynnwys unrhyw gynnwys metel isel iawn neu gynnwys metel isel iawn, ac mae eu dwysedd yn debyg i'r creigiau pridd cyffredin.
Magnetiaeth: Mae gan fetelau amrywiol gryfderau amrywiol magnetiaeth gan eu bod yn cynnwys haearn. Nid yw meteoria wedi'u hindreuddu yn fagnetig, felly nid ydynt yn cael eu hystyried yn meteoria.
Streaks: Pan fydd meteoria'n rwbio ar blât porcelu heb ei guro, yn gyffredinol nid oes unrhyw stres na dim ond stres grawnwin ysgafn, tra bod y stres o öydd haearn yn ddu neu'n frown i wahaniaethu.