Cyn 1820, nid oedd neb wedi gofyn sut y cafodd y ddaear wres. Y flwyddyn honno oedd bod Jean-Baptiste-Joseph Fourier (1768-1830, mathemategydd Ffrengig ac Eifftydd), ar ôl dychwelyd i Ffrainc, yn gwisgo côt drwy'r flwyddyn Treulir y rhan fwyaf o'r amser ar ymchwil trosglwyddo gwres. Daeth i'r casgliad, er bod y ddaear yn adlewyrchu llawer o wres yn ôl i'r gofod, bod yr awyrgylch yn dal i rwystro rhywfaint ohono a'i adlewyrchu'n ôl i wyneb y ddaear. Roedd yn hoff o hyn i gynhwysydd siâp cloch enfawr gyda chymylau a nwy ar ei ben, a oedd yn gallu cadw digon o wres i wneud bywyd yn bosibl. Cyhoeddwyd ei bapur "Trosolwg o Tymheri'r Ddaear a'i Gofod Wyneb" yn 1824. Bryd hynny, nid oedd y papur hwn yn cael ei ystyried yn waith gorau iddo, ac ni chafodd ei gofio eto tan ddiwedd y 19eg ganrif.
Yn wir, dim ond am fod hyrddod isgoch y ddaear yn cael eu hamsugno gan rai nwyon neu gyfansoddion yn yr atmosffer o amgylch y ddaear yn ystod y broses ymbelydredd i ofod sydd yn y pen draw yn arwain at gynnydd cyffredinol mewn tymheredd byd-eang. Felly, mae swyddogaethau'r nwyon hyn yn debyg i rai gwydr tŷ gwydr, a dim ond yr haul a ganiateir. Mae golau'n mynd i mewn, ac yn atal ei fyfyrio, ac yna'n cyflawni effaith cadw gwres a gwresogi, felly fe'i gelwir yn nwy tŷ gwydr. Mae'r rhain yn cynnwys nid yn unig y gwahanol ocsidiau o gladgen dŵr, carbon deuocsid, a nitrogen a fodolai yn yr atmosffer, ond hefyd y hydrofflrocarbonau (HFCs), hydrofflworid, perfflworid (PFCs), fflworid Sulfur (SF6), cloroffworineoride (CFCs), ac ati. Mae capasiti amsugno gwres gwahanol fathau hefyd yn wahanol. Mae'r amsugno gwres fesul moleciwl methan 21 gwaith yn fwy na charbon deuocsid, ac mae ocsidiau nitrogen yn uwch, sydd 270 gwaith yn fwy na charbon deuocsid. Fodd bynnag, nid yw'n ddim o'i gymharu â rhai nwyon tŷ gwydr a wnaed gan ddyn. Y capasiti amsugno gwres cryfaf yw hydrofflrocarbonau (HFCs) a chyfansoddion perfflworid (PFCs).
