Mae pedair ffordd i nanopathi fynd i mewn i'r corff dynol: anadlu, llyncu, amsugno o'r croen, neu chwistrelliad bwriadol (neu ryddhau o fewnblaniadau) yn ystod gweithdrefnau meddygol. Unwaith yn y corff dynol, mae ganddynt lefel uchel o symudedd. Mewn rhai achosion, gallant hyd yn oed groesi'r rhwystr yn y gwaed-ymennydd.
Mae ymddygiad nanopathi mewn organau yn dal i fod yn bwnc mawr i'w astudio. Yn y bôn, mae ymddygiad nanopathi yn dibynnu ar eu maint, eu siâp a'u gweithgarwch rhyngweithio â meinweoedd cyfagos. Gallant achosi "gorlwytho" o ffages (celloedd sy'n llyncu ac yn dinistrio sylweddau tramor), sy'n gallu sbarduno twymyn amddiffynnol a lleihau imiwnedd y corff. Gallant gronni mewn organau am na allant ddiraddio na diraddio'n araf. Pryder arall yw'r perygl posibl o'u hymateb gyda rhai prosesau biolegol yn y corff dynol. Oherwydd yr arwynebedd mawr, bydd nanopathi sy'n agored i feinweoedd a hylifau yn ansoddi'r macromolecws y maent yn dod ar eu traws ar unwaith. Bydd hyn yn effeithio, er enghraifft, ar fecanwaith addasu ensymau a phrotestiadau eraill.