Mae effaith tŷ gwydr nwyon tŷ gwydr yn deillio o'u gallu i amsugno isgoch (math o ymbelydredd thermol). Pennir gallu nwyon tŷ gwydr i amsugno hyrddod isgoch gan eu strwythur moleciwlaidd. Mae bondiau cofalent nad ydynt yn begynol a bondiau cofalent pegynol yn y moleciwl. Rhennir Molecules hefyd yn moleciwlau pegynol a moleciwlau nad ydynt yn begynol. Gellir mynegi cryfder y polareiddio moleciwlaidd drwy'r foment dipolau μ. Dim ond dirgryniadau gydag eiliadau dipolau newidiol sy'n gallu achosi sbectol amsugno isgoch arsylwadwy. Mae moleciwlau gydag eiliadau dipolau yn isgoch; er na all dirgryniadau moleciwlaidd gyda Δμ=0 gynhyrchu amsugno dirgryniad isgoch, maent yn weithredol nad ydynt yn isgoch. [1] Mewn geiriau eraill, mae nwyon tŷ gwydr yn moleciwlau actif isgoch gydag eiliadau dipolau, felly mae ganddynt y gallu i amsugno isgoch a chadw gwres isgoch.
Y prif nwy tŷ gwydr yn yr atmosffer yw'r gladgen ddŵr (H2O). Mae'r effaith tŷ gwydr a gynhyrchir gan y gladgen ddŵr yn cyfrif am tua 60%-70% o'r effaith tŷ gwydr gyffredinol, ac yna carbon deuocsid (CO₂), sy'n cyfrif am tua 26%, a'r llall yw osôn (O₃), methan (CH₄), ocsid nitraidd (N₂O), perfflworocarbonau (PFCs), hydrofflrocarbonau (HFCs), cloroffworinerocarbonau (HCFCs) a hecsaffflworid sylffwr (SF6), ac ati.
