Deddf Daltons o bwysau rhannol
Mae deddf pwysau rhannol Dalton (a elwir hefyd yn gyfraith Dalton) yn disgrifio priodweddau nwy delfrydol. Dilynwyd y rheol bawd hon gan John Dalton ym 1801. Mewn cymysgedd nwy mewn unrhyw gynhwysydd, os nad oes adwaith cemegol yn digwydd rhwng y cydrannau, mae pob nwy wedi'i ddosbarthu'n gyfartal trwy'r cynhwysydd, y pwysau y mae'n ei gynhyrchu a'r pwysau y mae'n ei gynhyrchu pan fydd yn meddiannu. y cynhwysydd cyfan ar ei ben ei hun yr un peth. Hynny yw, mae gwasgedd swm penodol o nwy mewn cyfaint penodol o gynhwysydd yn gysylltiedig â thymheredd yn unig. Er enghraifft, ar sero gradd Celsius, gwasgedd 1mol o ocsigen mewn cyfaint o 22.4L yw 101.3kPa. Os ychwanegir 1 mol o nitrogen at y cynhwysydd a bod cyfaint y cynhwysydd yn cael ei gynnal, mae pwysedd ocsigen yn dal i fod yn 101.3 kPa, ond mae cyfanswm y pwysau yn y cynhwysydd yn dyblu. Gellir gweld bod y pwysau a gynhyrchir gan 1 mol o nitrogen yn y cyflwr hwn hefyd yn 101.3 kPa. Mae cyfraith pwysau rhannol Dalton yn berthnasol i gymysgeddau nwy delfrydol mewn egwyddor yn unig, ond gellir ei chymhwyso i raddau helaeth i gymysgeddau nwy go iawn ar wasgedd isel.